Επτακόσιοι Επτά, Λευκοί Πύργοι

Πώς είναι να σου στερούν το «είναι», προτού καν αρχίσεις να αντιλαµβάνεσαι τι εστί αυτό το «είναι»; Να είσαι ένας άνθρωπος χωρίς αυτογνωσία ή συναισθήµατα, ούτε καν όνοµα, ένα άβουλο εργαλείο στις υπηρεσίες του εκάστοτε «χρήστη», που ζεις για να υπακούς τυφλά κάθε εντολή του, αναλύοντας και καταστέλλοντας «εγκληµατίες» µε αφύσικες δυνάµεις, σε έναν κόσµο που συζεί µε αυτές πάνω από έναν αιώνα;

Αυτές είναι οι µονάδες ελέγχου, ιδιοκτησία µιας µυστηριώδους οργάνωσης, γνωστής ως Κόκκινοι Αφυπνιστές – οι µόνοι που µπορούν να τις διατάξουν και οι µόνοι στους οποίους υπακούουν. Αποστολή τους, η καταστολή ενός αφύσικου φαινοµένου αγνώστου προελεύσεως, που άλλαξε τον κόσµο ξεφεύγοντας γρήγορα από τον έλεγχο.

Άνθρωποι, φαινοµενικά ίδιοι µε εµάς, ανακάλυψαν σαν από ένστικτο, πως µπορούσαν να επικαλεστούν απόκοσµες δυνάµεις, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία τούς έλεγχαν αντί να τις ελέγχουν, οδηγώντας τους σε παράνοµες και πολλές φορές βίαιες πράξεις που τα µοντέρνα µας όπλα αδυνατούσαν να καταστείλουν.

Και µέσα σε όλα αυτά -σαν να µην τον αφορούν- ένας επικηρυγµένος από τους Κόκκινους, γνωστός ως στόχος 53, «απαγάγει», νικώντας δύο από τους καλύτερους Αφυπνιστές, µία µονάδα ελέγχου, µε γνώµονα όµως πως υπακούει µόνο στους Κόκκινους – κάτι που αυτός δεν είναι. Πώς κατάφερε να την πάρει και γιατί; Τι σκοπεύει να κάνει µε κάτι απόλυτα άχρηστο σε αυτόν και που εξαρχής δεν θα έπρεπε καν να τον ακολουθεί;