Βάρδια

Το 2007, το Κέντρο Αυτοματισμού Νανοβιοτεχνολογίας (ΚΑΝ) παρουσίασε τις πλατφόρμες του λογισμικού, αλλά και του υλισμικού που κάποια μέρα θα επέτρεπε σε ρομπότ μικρότερα σε μέγεθος από ένα ανθρώπινο κύτταρο να κάνουν ιατρικές διαγνώσεις, να διενεργήσουν επισκευές και να αυτοαναπαραχθούν.

Την ίδια χρονιά, ο τηλεοπτικός σταθμός CBS πρόβαλε μια εκπομπή σχετικά με τις επιπτώσεις της προπρανολόλης στους πάσχοντες από ακραίας μορφής τραύματα. Ένα απλό χάπι, όπως αποδείχτηκε, μπορούσε να σβήσει ακόμη και την ανάμνηση μιας ιδιαίτερα τραυματικής εμπειρίας.

Εκείνη τη στιγμή, η ανθρωπότητα, στη μακραίωνη ιστορία της, είχε μόλις ανακαλύψει το μέσο που θα επέφερε την ολοκληρωτική καταστροφή της. Και, ταυτόχρονα, το μέσο εκείνο που θα την έκανε να ξεχάσει.

Σε ένα μέλλον που απέχει λιγότερο από σαράντα χρόνια, ο κόσμος είναι ακόμη όπως τον γνωρίζουμε. Ο χρόνος συνεχίζει να κυλάει, αλλά όχι για όλους το ίδιο. Μόνο λίγοι ισχυροί άνθρωποι ξέρουν τι έρχεται. Προετοιμάζονται γι’ αυτό.

Προσπαθούν να μας προστατέψουν. Μας βάζουν σε ένα μονοπάτι από το οποίο δεν υπάρχει επιστροφή. Ένα μονοπάτι που οδηγεί στην καταστροφή, ένα μονοπάτι που θα μας στείλει κάτω από το έδαφος.

Η ιστορία του σιλό ξεκινάει εδώ. Το μέλλον μας ξεκινάει τώρα.