Ο αστερισμός της Ανδρομέδας

Δεν είχε ακόμα προλάβει να τελειώσει η πρώτη δημοσίευση αυτού του μυθιστορήματος στον περιοδικό Τύπο, όταν οι τεχνητοί δορυφόροι άρχισαν την ορμητική περιφορά τους γύρω απ’ τον πλανήτη μας.

Μπροστά σ’ αυτό το ακαταμάχητο γεγονός με χαρά παραδέχεται κανείς πως η ιδέα που υπάρχει στη βάση αυτού του μυθιστορήματος είναι ορθή.

Η ορμή της φαντασίας για την τεχνική πρόοδο της ανθρωπότητας, η πίστη στην ασταμάτητη τελειοποίηση και το φωτεινό μέλλον της λογικά δομημένης κοινωνίας έχουν επιβεβαιωθεί με τόση βαρύτητα και ωριμότητα απ’ τα σινιάλα των μικρών φεγγαριών. Η θαυμαστή σε ταχύτητα πραγματοποίηση μιας απ’ τις ονειροφαντασίες του “Αστερισμού της Ανδρομέδας” βάζει μπροστά μου το ερώτημα κατά πόσο έχει σωστά ξετυλιχτεί μέσα στο μυθιστόρημα η ιστορική προοπτική του μέλλοντος. Ακόμα, κατά τη διάρκεια της εξέλιξης της γραφής του μετέβαλα τον χρόνο δράσης σχετικά με την προσέγγισή του προς την εποχή μας. Στην αρχή μου φαινόταν πως οι γιγάντιες αναπαραστάσεις του πλανήτη και της Γης που περιγράφονται στο μυθιστόρημα, δεν μπορεί να πραγματοποιηθούν πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια. Υπολόγιζα με βάση τη γενική ιστορία της ανθρωπότητας, μα δεν υπολόγιζα τον ρυθμό της επιτάχυνσης της τεχνολογικής εξέλιξης και προ πάντων τις γιγάντιες δυνατότητες, πρακτικά σχεδόν ανυπολόγιστες, που θα δώσει στον άνθρωπο η κομμουνιστική κοινωνία.